کندانسور شیشه ای آزمایشگاهی

معرفی و اصول عملکرد کندانسور (مبرد شیشه‌ای آزمایشگاهی)

کندانسور شیشه‌ای (Laboratory Glass Condenser) که در اصطلاح علمی با نام مبرد یا چگالنده نیز شناخته می‌شود، از اجزای محوری ست‌های تقطیر، رفلاکس (Reflux)، سوکسله، استخراج و عصاره‌گیری در آزمایشگاه‌های شیمی و کنترل کیفیت است. مکانیزم عملکرد این ابزار بر پایه انتقال حرارت بین بخارات داغ و سیال خنک‌کننده بنا شده است؛ با کاهش دمای بخارات عبوری و افزایش چگالی، تغییر فاز گاز به مایع صورت گرفته و میعانات با حداکثر راندمان بازیافت می‌شوند.

طراحی هیدرودینامیکی و نحوه گردش سیال خنک‌کننده

ساختار استاندارد کندانسور شامل یک لوله داخلی عبور بخار و یک ژاکت شیشه‌ای بیرونی (Cooling Jacket) است. ژاکت خارجی مجهز به دو زیتونی یا رابط شلنگ‌خور است. بر اساس قوانین دینامیک حرارتی و جهت جلوگیری از محبوس شدن حباب‌های هوا و اطمینان از پر بودن دائم ژاکت از مایع، سیال خنک‌کننده همواره باید از رابط پایینی وارد و از رابط بالایی تخلیه گردد (Counter-current Flow). در فرآیندهای عمومی از آب شهری یا چیلر، و در میعان گازهای بسیار فرار از مخلوط یخ خشک و اتانول استفاده می‌شود.

دسته‌بندی و انواع مبردهای شیشه‌ای استاندارد

• کندانسور ساده (Liebig Condenser): لوله داخلی کاملاً صاف با جریان یکنواخت؛ گزینه‌ای ایده‌آل و مقرون‌به‌صرفه برای ست‌های تقطیر ساده و شیب‌دار با نقطه جوش متوسط.
• کندانسور حباب‌دار (Allihn Condenser): دارای لوله داخلی با حباب‌های متوالی؛ افزایش چشمگیر سطح تماس و زمان ماند بخار، ایده‌آل برای واکنش‌های رفلاکس عمودی و سیستم‌های سوکسله.
• کندانسور مارپیچ (Graham Condenser): لوله داخلی به فرم کویل مارپیچ حلزونی طویل؛ مناسب برای چگالش حلال‌های بسیار فرار در آرایش تقطیر قائم.
• کندانسور دیمروت (Dimroth Condenser): جریان سیال خنک‌کننده درون کویل حلزونی داخلی برقرار است و بخارات در فضای ژاکت خارجی میعان می‌شوند؛ بالاترین راندمان تبادل حرارتی در سیستم‌های رفلاکس پیشرفته و اواپراتورها.

جدول مشخصات فنی و استانداردهای فیزیکی